Nieuws
Heren 1 - Een echte kampioenswedstrijd?
Zaterdag 31 maart; halverwege het seizoen door sommigen uit het team al uitgerekend als één van de mogelijke data om kampioen op te worden.
In de aanloop naar deze dag en deze wedstrijd werd steeds meer duidelijk dat dit toch waarschijnlijk niet de grote dag zou worden en de lang verwachte beslissing op een ander moment zou gaan vallen. Niet alleen de redelijk onverwacht verloren wedstrijd de week ervoor, maar met name de verschillende protestzaken leken roet in het eten van heren 1 te gooien. Kosten noch moeite werden gespaard in de week ervoor, om maar duidelijkheid te krijgen over de daadwerkelijke stand van zaken en daaruit volgend de zaak van standen……. Een ware “hotline” tussen de voorzitter en het regiokantoor van de nevobo, zeer frequent e-mail- en SMS-verkeer tussen trainers van De Burgst en spelers van Mikro en een continue speurtocht op alle mogelijke websites konden geen duidelijkheid brengen inzake de protestzaken tussen Mikro en AVVA.
Binnen het team waren de rekenmeesters inmiddels volop aan de slag om alle mogelijke scenario’s in schema te zetten, met de daarbij behorende kans-, fout- en winstberekeningen. Wat moest er nu precies gebeuren om op die bewuste 31 maart kampioen te worden? Wie moest welke uitslag maken en wat zou de meest gunstige uitspraak in de verschillende protestzaken zijn?
Halverwege de week (voorafgaand aan 31 maart) werd het aantal mogelijkheden behoorlijk gereduceerd. Mikro had relatief eenvoudig die ene set gewonnen die ze volgens de uitspraak van de eerste protestzaak nog konden winnen en ons daarmee het zo gehoopte “bonuspunt” door de neus geboord. Daarnaast was het inmiddels duidelijk geworden dat Mikro weliswaar de tweede protestzaak gewonnen had, maar dat nog niet bekend was wat voor consequenties deze uitspraak voor ons zou hebben (buiten het feit dat de wedstrijd waarschijnlijk overgespeeld moet worden). Conclusie: het behalen van het kampioenschap op 31 maart lag niet meer in onze eigen handen en zouden afhankelijk zijn van de uitslag van Mikro, uit bij Kwiek. Uitgaande van een 4-0 overwinning op het laag geklasseerde DVO zou Mikro dan minimaal 2 sets (en dus 2 punten) moeten laten liggen om De Burgst kampioen de “maken”. Een vrij lastig en onwaarschijnlijk scenario.
Toch werd door de trainers in de aanloop naar de wedstrijd besloten deze wedstrijd als een (mogelijke) kampioenswedstrijd te beschouwen en werd dit ook als zodanig aan de spelersgroep medegedeeld. “Beleef de wedstrijd als een kampioenswedstrijd”, was de opdracht. Dat wil zeggen; veel plezier, enthousiasme en strijd en vooral ieder punt met heel het team vieren. Een kampioenswedstrijd is, net als een bekerwedstrijd, vaak een heel ander soort wedstrijd, waar veel meer dingen dan alleen het spelletje een rol spelen.
Gelijk in de eerste set was duidelijk dat deze mededeling in de kleedkamer misschien niet de meest geschikte was geweest, want als een ware “self fulfilling profecy” leek het team alles vergeten wat er in het afgelopen seizoen was opgebouwd en laten zien. Opdrachten werden slecht uitgevoerd, serverend was het zwaar onder de maat en een systeem leek er al helemaal niet meer in te zitten. Vervelend als dat juist de zaken zijn waarmee je dit seizoen het verschil hebt gemaakt.
Deels geholpen door de tegenstander en deels door het hogere, individuele, basisniveau werd deze eerste set ternauwernood nog door De Burgst binnengesleept (een beter woord is er niet voor) met een minimaal puntenverschil. Dat het vanaf nu beter moest was voor iedereen duidelijk. De suggestie vanaf de kant dat mensen zenuwachtig waren, werd resoluut door de spelers van tafel geveegd en beterschap werd beloofd. Niets bleek echter minder waar. Waar in de eerste set bepaalde zaken nog wat onduidelijk en onzeker waren, werd de chaos in het team bij vlagen alleen maar groter. De pass was over het algemeen behoorlijk goed verzorgd, maar op de één of andere manier kreeg men het niet voor elkaar om verder enige orde in het spelletje te krijgen. Niet dat er individueel heel slecht gespeeld werd (met uitzondering van de service), maar als collectief was het team aan de andere kant van het net deze set een stuk sterker. Opvallend voor een ploeg die op de op-één-na-laatste plaats staat en waar het bij iedere side-out voor iedereen (inclusief de teamleden zelf) een verrassing is wie er nu weer allemaal dreigend naar voren komen gelopen / gesprongen. Met twee spelers op eerste tempo, twee spelers aan de buitenkant, een diagonaal en een spelverdeler die voorspeler is, benutte dit team hun aanvallers wel erg optimaal. Maar…………ere wie ere toekomt; ze wonnen met dit volledig onoverzichtelijke en (georganiseerde) chaotische spelletje uiteindelijk wel de tweede set.
Dit betekende voor de heren in het veld de ommekeer. Een kampioenschap zat er vandaag niet meer in (Mikro moest nu immers 3 punten laten liggen) en de schroom werd van zich afgegooid. Een stuk meer ontspannen en veel georganiseerder ging men de derde set in en al snel werd een riante voorsprong gepakt. Dit was voor een groot deel te danken aan de 5 (!) blokpunten op rij die gepakt werden. Ongeveer 4 meer dan de twee sets ervoor bij elkaar. De passing bleef verzorgd, de dreiging op het midden steeds beter en aan de buitenkant werden de ballen nog steeds gretig naar beneden “gebeund”. Zelfs de service begon iets beter te lopen. Gedurende het verloop van de set begon het steeds meet op het eigen spelletje van De Burgst te lijken, wat we het afgelopen seizoen hebben laten zien en waardoor we ook riant op de eerste plaats staan. Resultaat: een ruime winst in de derde set.
De vierde set was een redelijke kopie van de derde. Het oude vertrouwde en verzorgde spelletje van De Burgst, daarmee DVO op ruime afstand latend. Een goede servicebeurt aan het begin van de set van de (Z)Waore zorgde voor het verschil, waarna we het netjes en professioneel uit hebben gespeeld. Uiteindelijk, over de gehele wedstrijd genomen, nog een redelijke pot met een enigszins teleurstellende uitslag. Nu nog 5 uur wachten en hopen op het onmogelijke………………
Suf van de wedstrijd en de paar welverdiende pinten na de wedstrijd lag één van de trainers al lekker op de bank op NAC-PSV te wachten, toen om kwart voor tien de telefoon het sein gaf dat er een SMS binnengekomen was. Een bericht uit Bruinisse, waarin we gefeliciteerd werden met het behaalde kampioenschap. Het onmogelijke was dan toch gebeurd; Mikro had de wedstrijd bij Kwiek met 3-1 verloren en daarmee te weinig punten gehaald om ons nog te kunnen achterhalen! Twee keer schudden met het hoofd van ongeloof en een vreugdekreet later was de SMS al naar de rest van het team verstuurd: “Mikro heeft verloren………WE ZIJN KAMPIOEN!”
| Tags: | heren 1 wedstrijdverslag | Geplaatst op: 03-04-2007 |
