Nieuws

Burgst heren 2 vlamt tegen Mikro

Zaterdagmiddag 12.30 uur in de Ganzerik. Boven het geluid van 4 volleyballende teams klinkt langzaam maar zeker steeds meer rumoer. Dan kan je er gif op innemen dat de heren van Burgst 2 (voorheen Barry’s bandieten) binnen zijn.  Inmiddels in iedere sporthal in de regio bekend omdat de beheerders vrezen voor hun lampen en plafondplaten. Maar ook in eigen huis laten the boys van zich horen.  Maar na 15 minuten gaat de knop om en wordt er serieus een warming up afgedraaid.  Zo ook afgelopen zaterdagmiddag. Want ze moesten om 13.00 uur aantreden tegen Mikro. En dat wringt altijd op de één of andere manier. Een soort haat – liefde verhouding.

Nicoach begon met de in zijn ogen sterkste opstelling aan the match. En hij had er al meerdere keren op gehamerd, toon lef in de wedstrijd en laat je niet intimideren door een stelletje babbelende ouwe kerels die nog denken dat ze het tempo van de jeugd bij kunnen houden. Nou met hun mondje wel, maar volleyballend viel nog te bezien. Jullie in de wedstrijd lef, dan na de wedstrijd Lef(fe) van mij, aldus Nicoach. En dat was tegen geen dovemansoren gezegd.

 De altijd goed gehumeurde Jasper lachte in de 1^e set de ene na de andere bal onder de oksels van de tegenstander door. En ook onze blonde (Socrates) Sietse hakt de putten in de vloer. Maar ook vanaf buiten sloeg Lennard de ballen onbeschoft in, ging  jumping Jelle helemaal los en wisten ook de andere aanvallers wel raad met de prachtig gegeven set ups en lieten ze de Mikro mannen alle hoeken van het veld zien. En als er al een aanval van Mikro kwam, werd deze door hen of afgeblokt of eenvoudig door onze eigen katachtige libero Felix opgevist.

De mannen waren scherp en wilde het ruim opgekomen publiek iets laten zien. Punkte, punkte, schöne punkte, zo zongen ze in koor. En punkte, dat kreeg het publiek ook te zien, de ene nog mooier dan de andere. Want in een wervelende eerste set werd het hele Mikro kamp met babbels en al, opgerold. Binnen een kwartier stond er 25-13 op het bord.

Even leek het er op, dat Barry’s bandieten in de volgende set ten onder zouden gaan in hun eigen euforie. Maar Nicoach, tijdens wedstrijden altijd streng en onrechtvaardig wist de mannen in de resterende sets weer op tijd scherp te krijgen en op te zwepen op weg naar meer. Op weg naar de volle winst. Want hoewel Mikro, (inmiddels omgedoopt tot Sligro) zo nu en dan het gevoel kreeg weer grip te krijgen op de wedstrijd, dan was er altijd wel weer een Burgst speler die opstond en dat gevoel onmiddellijk de grond in boorde. Ja sommige spelers stegen dan werkelijk uit boven zichzelf.  Het was een genot om te zien.

En of het uit medelijden was of niet, maar in de laatste set mochten de Mirko mannen zich even een beetje Makro voelen. Ze mochten 8 punten voor staan. En dat was tegen dit Burgst team een hele eer. Maar na een dubbele wissel werden ze al weer snel heel klein. En het gebabbel werd weer heel snel de kop in gedrukt. Want de Mikro speler met de grootste mond werd simpel uit de wedstrijd geserveerd. En daar werd hij zelfs stil van.

Na 2 keer achter elkaar verloren te hebben hunkerde de mannen naar een overwinning. En die kwam er. En een klinkde 4-0 zelfs, waarin Mikro in de overige sets niet verder kwam dan een punt of 20.  Maar of hun honger nu gestild is valt te betwijfelen. Vol goede moed wordt er volgende week afgereisd naar Bruinisse om daar aan te treden tegen de ongeslagen koploper van de 1^e klasse D. Gaan Barry’s bandieten daar voor een stunt zorgen? U hoort het volgende week.

Reageren op dit bericht

Thema's