Nieuws

Zwaar weer in Breda

Ik schreef de laatste weken de bijna niet te geloven verhalen over de Burgstboys. Ze waren te mooi om waar te zijn. Ik kan er vandaag wel een hoofdstuk aan toe voegen. En zoals het in een goed jongensboek gaat, soms zit het mee en soms zit het tegen. En over dat laatste wil ik vandaag een hoofdstuk schrijven.

Want hoe oppermachtig ze waren tegen de oudjes van Sligro Roosendaal en welk topniveau ze haalden tegen Forza, zo snel kan het ook weer om slaan. Want vorige week bereikte ons het bericht, dat er noodgedwongen 2 spelers moesten doorstromen naar heren 1. En een beetje vereniging steekt dan de koppen bijeen en lost dit probleem op. Dat gebeurde ook. Onze lenige Lennard en de Klundertse hulk waren uitverkoren het huidige heren 1 te gaan versterken. Vorige week vertelde ik ook al, dat jumping Jelle door een blessure voorlopig was uitgeschakeld. En daarmee waren de nummers 1 en 2 op de buiten positie en de nummer 1 op de Dia ineens weg. Dan moet je uithuilen en opnieuw beginnen.

We hielden natuurlijk nog wel een geweldige basis over, maar zonder de eerder genoemde klasbakken. En dan trek je wel een stevige winterjas uit.  De hoop dat er snel een definitieve versterking klaar stond bleek valse hoop. Invalhulp was er genoeg maar nog geen spelers die definitief in het talententeam in willen of durven te stromen. Hoewel toch één uitzondering. Eén speler uit jongens B durfde de sprong aan. Zijn naam is Jorit v.d. Heide. En wat mij betreft, probeer die naam maar te onthouden voor de nabije toekomst. Want ik ben bang, dat hij maar voor korte duur in dit talententeam zal spelen. Binnen een paar jaar stroomt hij ook weer door. En dat is dan ook weer mooi voor hem en Burgst.

De Burgstboys reisden zaterdag af naar Oosterhout om het daar op te nemen tegen het plaatselijk VOKO, de nummer laatst en dus het lelijke eendje van de eerste klasse. En gelukkig voor de Burgstboys, want tegen deze hekkensluiter konden ze op gemak oefenen in de nieuwe samenstelling. Met Snitzel op de Dia en de rest van de vaste kern op hun vertrouwde positie moest het lukken. En op buiten waren ook 2 kanjers (Guilio en Jacob) van heren 3 ingevlogen.  Maar in de eerste set viel mijn mond open van verbazing. Ik zag ballen door de zaal vliegen die ik niet eerder gezien had. Harde, zachte snelle en slome ballen waren waar te nemen. Allemaal uit het Burgst veld en vele uit of tegen het palfond. En als ze soms dan toch in waren was dat in het materiaal hok. En sommige spelers zongen hun eigen lied. Maar niet het lied van de overwinning. Gelukkig duurde deze geseling niet heel lang en sloten wij deze set af met een verlies van 25-18. Dat deed dus pijn.

Nicoach was om te spetteren, Voko zong het overwinningslied en Jasper pruttelde als een verzopen WC eend overal tussendoor. En ondanks dat het bijna kerst is had Nicoach het steeds over Pasen, Pasen en nog eens Pasen. Dat het anders moest was iedereen duidelijk. En dat bleek ook wel in de 2^e set. Want in deze set leken de mannen een beetje aan elkaar gewend. De pass ging beter, Jasper en Luuk beukten e ballen in en de aanval van VOKO werd ontregeld doordat de boomlange middenaanvaller op het juiste moment aan de juiste kant werd afgeblokt.  Burgst wist snel uit te lopen en VOKO kwam er niet meer aan te pas. In die 2^e set werd ook Jorit er in gebracht. Deze week werd hij nog met het Jeugd B team kampioen en nu stond hij tussen de grote Burgstboys. En net koud in het veld kreeg hij de 1^e bal en scoorde deze behendig in het giga gat bij VOKO. Kijk, dat is wel een binnenkomer en geeft de burg(st)er moed. De set werd daarna snel winnend afgesloten (16-25).

Ook de 3^e set verliep ongeveer als de 2^e. Maar nu met Jorit van begin af in de basis. Dat voelde goed en gaf vertrouwen. Ook in deze set had VOKO geen schijn van kans. Langzaam maar zeker vond iedereen zijn plek en kwam er concentratie en was de onderschatting verdwenen. Deze set werd uiteindelijk met 19-25 gewonnen.

De laatste set werd weer een kraker. Het vleugje onderschatting was er weer. Burgstboys stonden van begin af aan op achterstand maar kwamen prima terug. En vanaf de 15 punten stonden we om beurten even voor. Deze set werd uiteindelijk met 25-27 afgesloten. Een 3-1 overwinning dus. Vooraf werd gedacht VOKO snel op te rollen. Maar met dit gehavende team liep dat iets anders. Met de winterstop voor de deur hoop ik, dat we heren 2 definitief op niveau aan kunnen opvullen. Daar wordt heel veel energie ingestoken. Daarin loop je aan tegen mensen die graag willen maar niet mogen en mensen die wel mogen maar niet willen. Hopelijk brengt deze winterstop de oplossing. Ik reken op eenheid in deze geweldige volleybalvereniging de Burgst. Prettige feestdagen op tot de 14^e januari in de Ganzerik. Dan gaan we er weer helemaal voor tegen het Zeeuwse Bok. Daar kunt U op rekenen. Kunnen wij dan weer op U rekenen?

Reageren op dit bericht

Thema's